Son kuşlar da geçiyor / Biten bir sevda gibi*

Fethiye, geçmişte büyük bir ovaya yayılmış kocaman bir sulak alandı. Küçüldü, küçüldü, küçüldü ve en sonunda küçük bir sığınağa sıkışmış, doğanın son kalesi olarak geriye kalan “Çalış Kuş Cenneti”nin etrafında büyümüş, büyümüş, büyümüş bir kent olarak varlığını sürdürüyor.

Yaşadığımız ülkede, kuş cenneti sıfatı taşıyan sulak alan sayısı azdır. Çünkü en azından hakikatli biçimde korunmuş olması, göç eden kuşların da o yeri hâlâ beğenmesi beklenir. Her ikisini birlikte sürdürebilen az yer kaldı memlekette. Çoğunun adını duymuş ya da bir yerlerde hakkında yazılanları okumuşsunuzdur. Mesela Balıkesir’deki Manyas Kuş Cenneti ya da Kayseri’deki Sultan Sazlığı gibi iyi durumda olan yerler hepimizin bir şekilde aklında kalan isimlerdendir sanıyorum. “Çalış Kuş Cenneti” ise tıpkı Fethiye’nin her metrekaresinin makus talihinin yaşadığı gibi sahipsiz…

Çalış sahili, Şövalye Adası, Murt Deresi ve en nihayetinde bugün Ördek Adası olarak bilinen yerin kesişiminde kalan “Çalış Kuş Cenneti” aynı zamanda; Şat Burnu’nda yer alan acaip ilişkilerin restorantları, yörük kültürünün en pespaye halini yaşatan delikanlıların kıl çadırları ve bir garip otoparkın çizdiği sınırların içinde kalan yer. Elbette kuşlar bu sınırları ne bilsin?

Bu haber, Gündem Fethiye abonelerinin desteği sayesinde hazırlandı.
Sen de Gündem Fethiye'ye abone ol, gerçeğin yanında ol!

Abone ol

Onlar için Çalış Kuş Cenneti dediğimiz bataklık, bütün dünyayı gezerken biraz mola verdikleri beş yıldızlı oteller. Türkiye önemli kuş göç güzergahlarından biri, Asya, Afrika ve Avrupa üzerinden göçen kuşların her daim dinlendikleri yer. Ana göç yolları elbette İstanbul’dan geçiyor. Tıpkı Anadolu’da yolu kesişen her kültür gibi. Ama iklim şaşar beşer, bazı kışlar ya da yazlar çok da kuşların beklediği gibi geçmiyor. O vakit yolu değiştirmek gerek. Yemek yemeden olmaz, uykusuz hiç olmaz. İşte o zaman Fethiye’nin son sığınağı devreye giriyor. Binlerce kilometre yol aldıktan sonra dinlenmek, beslenmek için yurda ihtiyaç duyan kuşlar, Çalış Kuş Cenneti’ne konuyorlar. Orada uyuduklarını, beslendiklerini ve ürediklerini biliyoruz. Karabatak, martı gibi olağan ziyaretçilerin dışında nadir misafirlerin hikayesini yazmaya başlayalım. Fethiye’nin son doğal kalelerinden biri olan kuş cennetinin hali pür melalini; üzerine dökülen çamuru, yol geçen hanına dönen kapısını, yanı başında patlatılan havai fişekleri, kaçan kuşları, ölen kuşları yazmaya başlayım… Şimdi, Fethiye’nin kuş günlüklerine başlayalım.

Ulaş Kiper

Çocukluğumun en büyük heyecanı doğayı anlamaya çalışmak ve hayvanları ellerime alıp incelemekti. Mesleğimi seçerken de bu dürtü peşimi bırakmadı. Önce Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi’ne kazandım. Fakat o dönem “kendimi” araştırmaya daha fazla vakit ayırınca, 4 yıllık bir maceranın sonuna gelmiş olduk. Veteriner Fakültesi’nden sonra Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Biyoloji Bölümü’nü kazanarak, yine doğa bilimlerinden kopmadan yoluma devam ettim. Biyoloji Bölümü bitirdikten sonra zooloji üzerine yoğunlaşarak yüksek lisansımı tamamladım. Öğrencilik dönemi bittikten sonra memleketim Fethiye’ye geri döndüm. Ne yazık ki Fethiye, bıraktığım gibi değildi. Kıyıları yağmalanmış, dağları maden ocaklarına dönüşmüş, nüfusu ben gittikten sonra katlanarak artmıştı. Bu değişimi derinden hissettim. Benimle aynı hisleri paylaşan arkadaşlarımla Fethiye Ekolojik Yaşam Derneği’nde bir araya gelerek, bu korkunç dönüşüme karşı mücadele etmeye karar verdik elimizden geldiğince. Dernek çalışmalarının yanı sıra Fethiyedays blog sitesi başta olmak üzere bazı yayınlarda doğa üzerine yazmaya devam ediyorum. Fethiye’nin deniz kabukları ve böcekleri üzerine çalışmalarım ise sürüyor.

Başlık | *Çağdaş Türkü/Murat Yetkin

5. Yılda 500 Abone

Bu haber, Gündem Fethiye abonelerinin desteği sayesinde hazırlandı.
Sen de Gündem Fethiye'ye abone ol, gerçeğin yanında ol!

Abone ol

9 Mayıs'a kadar hedef: