İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi tarafından yayımlanan verilere göre; 2013-2025 yılları arasında maden işkolunda çalışan bin 267 işçi iş cinayetlerinde hayatını kaybetti.
2013 yılında 93 maden işçisi, 2014 yılında 386 maden işçisi, 2015 yılında 67 maden işçisi, 2016 yılında 74 maden işçisi, 2017 yılında 93 maden işçisi, 2018 yılında 67 maden işçisi, 2019 yılında 64 maden işçisi, 2020 yılında 61 maden işçisi, 2021 yılında 70 maden işçisi, 2022 yılında 105 maden işçisi, 2023 yılında 51 maden işçisi, 2024 yılında 75 maden işçisi ve 2025 yılında 61 maden işçisi iş cinayetlerinde sebebiyle yaşamını yitirdi.
LİNYİT VE TAŞ KÖMÜRÜ OCAKLARINDA 682 İŞÇİ YAŞAMINI YİTİRDİ
Son 13 yıllık dönemde 682 işçi linyit ve taş kömürü ocaklarında, 178 maden işçisi ise mermer ocaklarında iş cinayetleri sebebiyle hayatını kaybetti.
Sen de Gündem Fethiye'ye abone ol, gerçeğin yanında ol!
Bununla birlikte 132 maden işçisi taş, 56 maden işçisi krom, 36 maden işçisi bakır, 30 maden işçisi kum, 18 maden işçisi altın, 13 maden işçisi çinko, 10 maden işçisi feldspat, altı maden işçisi demir, beş maden işçisi bor, dört maden işçisi barit, üçer maden işçisi manganez, manyezit, kurşun ve oltu taşı; ikişer maden işçisi antimon, boksit, gümüş, jeotermal ve tuz; birer maden işçisi elmas, florit, grafit, kalsit, kireç, kuvars, kuvarsit, parke taşı, ponza ve zımpara yeraltı/yerüstü ocaklarında veya bağlı işletmelerdeki iş cinayetlerinde yaşamını yitirdi.
MUĞLA’DA 55 İŞÇİ HAYATINI KAYBETTİ
Maden işkolunda iş cinayetlerinin en çok yaşandığı illere bakıldığında ise Manisa 350 iş cinayeti ile en çok işçinin yaşamını yitirdiği il oldu. Manisa’yı 140 iş cinayeti ile Zonguldak ve 55 iş cinayeti ile Muğla takip etti.
Bununla birlikte; 54 ölüm Bartın’da, 36 ölüm Şırnak’ta, 34 ölüm Karaman’da, 31 ölüm Isparta’da, 29 ölüm Denizli’de, 25’er ölüm Aydın ve Kütahya’da; 23’er ölüm Balıkesir, Burdur ve Siirt’te; 22 ölüm Bursa’da; 21’er ölüm Elazığ, İstanbul ve Kayseri’de; 18’er ölüm Antalya ve Konya’da; 14 ölüm Sivas’ta; 13’er ölüm Adana, İzmir ve Kahramanmaraş’ta, 12 ölüm Kastamonu’da; 11’er ölüm Adıyaman, Ankara ve Edirne’de, 10 ölüm Erzurum’da; dokuzar ölüm Bilecik, Erzincan, Ordu ve Tekirdağ’da; sekiz ölüm Hakkâri’de; yedişer ölüm Amasya, Çanakkale, Gümüşhane, Kocaeli, Mersin ve Samsun’da; altışar ölüm Afyon, Çorum, Hatay ve Niğde’de; beşer ölüm Artvin, Bolu, Kırşehir, Malatya ve Şanlıurfa’da; dörder ölüm Çankırı, Eskişehir, Gaziantep, Karabük, Mardin, Nevşehir, Rize ve Sakarya’da; üçer ölüm Ardahan ve Düzce’de; ikişer ölüm Kırklareli, Osmaniye, Sinop ve Tokat’ta; birer ölüm Bayburt, Bingöl, Diyarbakır, Giresun, Kırıkkale, Trabzon, Uşak, Gana ve Kırgızistan’da gerçekleşti.
NEDEN İŞ KAZASI DEĞİL İŞ CİNAYETİ?
Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK), iş cinayetleri hakkında şu bilgilendirmeyi yapıyor: “İşyeri ortamı, üretim araçları ve işçileri üretim sürecinde bir araya getiren mekanlardır. Bunun sonucunda ise işçiler açısından çeşitli sorunlar gündeme gelmektedir. İşyerindeki çeşitli fiziksel ve kimyasal etmenler ile mekanik ve ergonomik etmenler işçilerde çeşitli etkilere yol açmaktadır. İşyerindeki olumsuz çalışma koşullarının etkileri iş kazaları şeklinde kendini göstermektedir.
İş cinayetleri rakamlarının bu kadar yüksek seyrettiği ülkemizde yüzde 98’i önlenebilir olmasına rağmen gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle yaşanan işçi ölümleri ve ağır yaralanmalar işverenlerin kar hırsı yüzünden artarak devam ediyor. Hem önlenebilir olması hem de bu kar hırsı yüzünden iş kazaları terimi ülkemizde ‘iş cinayetleri’ olarak adlandırılmaktadır.”
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi ise şu bilgilendirmeyi yapıyor: “İSİG Meclisi; bütün iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenebilir olduğunun bilinciyle, yaşanan işçi ölümlerini ‘iş kazası’ olarak değil ‘iş cinayeti’ olarak tanımlar.”
